Door angst gegrepen
Frank Straver • 22 juli 2021
De ontwikkelingen in de wereld gaan razendsnel maar toch lijkt het merendeel van de mensen gewoon door te leven. Ondertussen lijkt testen en prikken een normaal onderdeel van ons leven geworden te zijn. Ze zijn onder druk aan ons leven toegevoegd en we doen dit gewoon, omdat het niet anders lijkt te kunnen. Althans niet zonder concessies. De aankondiging wordt ook steeds normaler gemaakt. Zo zei iemand laatst tegen me: “Ja, ik ga voor mijn prik, daarna even boodschappen doen en dan volgende week op vakantie.” Maar zijn deze onderwerpen echt een onderdeel van ons leven geworden? Of proberen we dit met z’n allen zo snel mogelijk normaal te maken omdat we eigenlijk doodsbang zijn? Angstig voor een zogenaamd c-virus? Misschien angstig om tegen de stroom in te zwemmen? Wetende dat dit laatste natuurlijk niet zonder gevolgen zal zijn.
Want tegen de stroom inzwemmen kost heel veel kracht en zonder hoop hou je dit ook maar een beperkte tijd vol. Nu ik Jezus als Redder in mijn hart heb en vol ben van de Heilige Geest ben ik vol van hoop. Ik had verwacht dat ik hierdoor geen angst meer zou kennen. Nu realiseer ik me dat dit een wat naïeve gedachte was. De angsten in mijn leven zijn een stuk minder geworden maar eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ze zeker niet weg zijn. Wel bevinden mijn angsten zich nu op een compleet ander vlak. Ben ik echt gered? Hoe dichtbij is de opname? Maar ik heb het nu toch goed, waarom doen we er dan goed aan om hier weg te gaan? Deze vragen hebben me aan het denken gezet. Door deze angsten is er nog één vraag bijgekomen: “Ben ik dan wel een goede Christen?”
Als het weer het toelaat probeer ik zoveel mogelijk per fiets te reizen. Vaak besteed ik mijn tijd op de fiets dan pratende met Hem. Tijdens één van de vele gesprekken kwam ik erachter dat bovenstaande vraag (over het wel of niet een goede Christen zijn) eigenlijk helemaal niet relevant is. Na mijn fietstocht liet Hij mij wederom zien altijd op tijd te zijn. Overigens is Hij ook nooit te vroeg of te laat. Via een app op mijn telefoon werd ik gebracht bij Psalmen 55. Zeker een Psalm om in zijn geheel te lezen, maar vers 22 en 23 zijn zo toepasselijk bij mijn gevoelens van de laatste tijd.
Psalm 55:22-23
22
Zijn woorden zijn glad en vriendelijk, maar in zijn hart gloei de wraak. Zijn uitspraken strelen het gehoor, maar in feite zijn het getrokken zwaarden. 23
Brengt al uw moeilijkheden bij de Here. Hij zorgt altijd voor u. Hij zal nooit toelaten dat een volgeling van Hem struikelt of valt.
Een prachtig antwoord op mijn angsten. Want wat betekent dit vers precies? Je kunt alles bij Hem neerleggen. Dit betekent niet dat er voor alles een oplossing is, maar het betekent wel dat je de last niet alleen hoeft te dragen. Het betekent overigens ook dat je niet alles op orde hoeft te hebben in je leven. Maar je kunt wel heel je vertrouwen op Hem stellen. Dit is precies wat ik telkens weer probeer wanneer ik merk dat er weer angsten in mij groeien. Soms ben ik te laat, want dan merk ik dat ik al dieper in mijn angsten zit dan goed voor me is. Het grappige aan dit hele verhaal is dat ik mezelf (voordat ik Jezus kende) heb aangeleerd altijd alles zelf op te willen lossen. Zonder te praten, zonder hulp te vragen, gewoon in mijn eentje doorpakken. Juist daarom is het vragen om hulp en het delen van mijn zorgen een grote uitdaging. Door Hem om hulp te vragen lukt het mij om telkens weer mijzelf te spiegelen en mijn zorgen bij Hem neer te leggen.
En ja er blijven dingen op mijn pad komen die mij soms angstig maken. In sommige gevallen is dit extra heftig omdat ik merk dat ik de controle uit handen moet geven. Ik leg mijn lot in Zijn handen. Dat is iets wat ik nooit eerder heb gedaan. Maar ergens ook logisch, want dit is juist wat de wereld ons vandaag de dag leert. Hou van jezelf, leer jezelf om rust te vinden in je hoofd. We moeten alles bij onszelf zoeken en de wereld leert ons alles, behalve onze troost en hulp bij God te zoeken. Terwijl Hij juist de Weg, de Waarheid en het Leven is. Hoe is het dan mogelijk dat de wereld precies het tegenovergestelde zegt?
Met deze vraag komt alles weer bij elkaar terug. Want de wereld is maar tijdelijk, maar de wereld wordt geregeerd door diegene die wil dat we Jezus niet leren kennen. Zelfs als we hem kennen zal hij (de vijand) aan ons blijven trekken. Is het niet met plezier zoals ik beschreef in mijn vorige blog, dan is het met angst om alles van deze wereld kwijt te raken. Natuurlijk lijkt alles wat we hebben heel veel, want we hebben hier op aarde ook heel veel. Maar vergeet niet wat we hier niet hebben, dat is het eeuwige leven. Dat weet de vijand maar al te goed, net zoals hij weet dat zijn tijd nog maar kort is. Sterker nog, hoe heftiger de wereld aan ons trekt, hoe dichterbij het moment is dat Hij terugkomt. Misschien probeert de duivel soms zelfs angst over ons toekomstige eeuwige leven in ons te leggen.
In deze blog beschrijf ik mijn gevoelens die zich de laatste tijd in alle bochten wringen. Telkens wanneer ik merk dat ik weer angstig wordt dan weet ik dat het de wereld is die aan me trekt. Telkens wanneer ik merk dat ik mezelf weer verlies in aardse dingen dan weet ik dat de duivel toch weer een beetje voet aan de grond heeft gekregen. Maar één ding is het allerbelangrijkste, ik kom telkens weer bij Hem terug. Want Hij is mijn redder! Hoe mooi alle wereldse dingen ook zijn, hoeveel ik ook geniet van een zware trainingssessie, uiteindelijk is alles vergankelijk en tijdelijk. Daarom kies ik ervoor om dicht bij God te blijven en aan Hem te vragen mij te helpen zodat de wereld geen grip meer op mij krijgt.
Mijn conclusie is dat als ik mijn zorgen bij Hem neerleg dan voel ik direct verlichting. Alsof ik veel makkelijker adem kan halen en ineens lijken de meest ingewikkelde vragen zo eenvoudig. Want angst creëert angst. Dit wordt angst voor angst genoemd. Hierdoor kom je als mens soms in een neerwaartse spiraal. Dus door te erkennen, te delen en om hulp te vragen bij mijn Redder krijg ik weer rust in mijn hoofd. Vergis je niet, want los van de verlichting die dit geeft erken je daarmee ook dat je het niet alleen kunt. Dit laatste is de belangrijkste stap van dit alles, want je kunt het niet alleen.
Mocht jij ook twijfels hebben of angstig zijn over de komende tijd, vergeet niet: natuurlijk komt Hij terug om zijn bruid te halen. Deze beeldspraak is prachtig en allesomvattend. Want wat doet een bruidegom voor zijn bruid? Alles! Hij zal ons beschermen tegen alle ellende die komen gaat, precies op het juiste moment.
Spreuken 3: 5-7
5
Vertrouw op de Here met uw ganse hart en steun op uw eigen inzicht niet
6
Ken Hem in al uw wegen dan zal Hij uw paden recht maken
7
Wees niet wijs in eigen ogen, vrees de Here en wijk van het kwaad.
Delen?
Als jij (ergens) voelt dat Jezus de enige weg is maar niet precies weet waarom of je wilt meer over dit onderwerp weten, dan is deze blog voor jou geschreven!
Maar wat zijn we nu eigenlijk aan het doen met z’n allen? We eten (de hele dag door) alleen maar troep en alcohol drinken is vaak ook de rode draad tijdens de feestdagen. We gaan veel later naar bed dan goed voor ons is en vervolgens besluiten we dat we het vanaf 1 januari allemaal anders gaan doen?